Przepisy prawne a hodowla norek

Hodowla zwierząt futerkowych w Polsce stanowi prężenie rozwijającą się gałąź gospodarki rolnej. Dla mieszkańców terenów wiejskich stanowi stabilne źródło dochodu, a dla samych przedsiębiorców rolnych - alternatywę dla tradycyjnych hodowli i upraw. W Polsce funkcjonuje ok. 800 ferm, wśród których wiodącą role odgrywają fermy norek.

Ze względu na poszanowanie zarówno środowiska naturalnego, jak i głosu lokalnych społeczności polski ustawodawca w sposób szczególnie restrykcyjny reguluje powstanie i utrzymywanie ferm. Fermy zwierząt futerkowych traktowane są w świetle prawa jako działalność rolnicza, czyli działalność w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, w tym w zakresie produkcji materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcji warzywniczej, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowli i produkcji materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcji typu przemysłowego, fermowego oraz chowu i hodowli ryb.

Podstawowym aktem regulującym hodowlę jest Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich. Art. 2 ust. 1) Ustawa definiuje zwierzęta gospodarskie poprzez wyliczenie takowych i zaliczenie do nich zwierząt futerkowych, a ust. 3) zalicza norkę amerykańską (Mustela vison) do grupy zwierząt futerkowych. Ustawa nakazuje prowadzenie księgi i rejestru hodowlanego dla każdego gatunku zwierząt futerkowych. Prowadzone są one przez związek hodowców (na uprawnienie do tego innego podmiotu wymaga się uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rolnictwa).

Dla ujednolicenia sposobu liczenia zwierząt hodowlanych zastosowano tzw. dużą jednostkę przeliczeniową inwentarza (DJP). Punktem odniesienia dla DJP jest sztuka krowy o masie 500 kg. Współczynniki przeliczania sztuk rzeczywistych na DJP ujęty został w załączniku do Rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Norka amerykańska ma przypisany współczynnik 0,0025 DJP.

Aby założyć fermę norek, w pierwszej kolejności wymagana jest spójność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Inwestor musi w dalszej kolejności wystąpić o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 72 Ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Art. 74 ust. 1 wymienia wymogi konieczne do spełnienia przy wnioskowaniu o wydanie decyzji. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach musi być wydana przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, a także o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Podmiotami uprawnionymi do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach są regionalny dyrektor ochrony środowiska oraz wójt (burmistrz lub prezydent). Częścią postępowania w sprawie wydania decyzji jest ocena oddziaływania na środowisko (za którą odpowiada regionalny dyrektor ochrony środowiska). Art. 3. ust. 1 pkt 8) Ustawy zalicza w skład oceny weryfikację raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Raport oddziaływania na środowisko musi spełniać szereg wymagań formalnych opisanych w rozdziale 2 dziale V Ustawy. Jest on środkiem dowodowym w rozumieniu przepisów o postępowaniu administracyjnym. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obligatoryjne dla przedsięwzięć mogących zawsze albo potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza chów lub hodowlą zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). Potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko mogą chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP) oraz chów lub hodowla w liczbie nie mniejszej niż 40 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP), jeżeli działalność ta prowadzona będzie:

a) w odległości mniejszej niż 100 m od następujących terenów w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na którego terenie chów lub hodowla będą prowadzone:

— mieszkaniowych,

—innych zabudowanych z wyłączeniem cmentarzy i grzebowisk dla zwierząt,

— zurbanizowanych niezabudowanych,

—rekreacyjno-wypoczynkowych z wyłączeniem kurhanów, pomników przyrody oraz terenów zieleni nieurządzonej niezaliczonej do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych,

b) na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1—5, 8 i 9 Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1—3 tej ustawy.

Pozwolenie na budowę reguluje Ustawa z dn. 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Pozwolenie na budowę fermy wydaje starosta po sprawdzeniu zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto starosta kontroluje spełnienie wymagań określonych w decyzji o środowiskowym uwarunkowaniu.

Przy budowie i utrzymywaniu fermy inwestor musi respektować przepisy Ustawy z dn. 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. W szczególności ma zapewnić ochronę gleby, zieleni, naturalnego ukształtowania terenu i reżimu wodnego. Wykładnia obowiązku dbałości o środowisko jest bardzo szeroka i często obejmuje zarówno powstrzymywanie się od działań, jak i podjęcie konkretnych działań.

Hodowcy norek są objęci także reżimem Ustawy z dn. 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Terenowe jednostki Inspekcji Weterynaryjnej (powiatowi lekarze weterynarii) prowadzą rejestry podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną, o której mowa w Ustawie. Wymogi formalne oraz szczegółowy zakres takiego rejestru określa Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 sierpnia 2016 r. w sprawie rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną. Do rejestru wprowadza się:

1. miejsce prowadzenia działalności nadzorowanej;

2. numer telefonu, faksu, e-mail oraz, jeżeli to możliwe, położenie geograficzne z podaniem współrzędnych Systemu Informacji Geograficznej (GIS);

3. źródła poboru wody;

4. status zdrowotny gospodarstwa;

5. typ systemu oczyszczania ścieków.

Dodatkowo przedsiębiorcy prowadzący fermy norek podlegają permanentnej kontroli ze strony organizacji społecznych.

  • Produkcja skór norek, norki, hodowla norek, fermy futrzarkie
  • Fermy zagospodarowują 600000t odpadów, hodowla norek, ferma norek, norka amerykańska, norki,
  • informator, hodowla norek, ferma norek, norka amerykańska, norki,
  • informator, hodowla norek, ferma norek, norka amerykańska, norki,