Redukcja emisji amoniaku do atmosfery jest jednym z celów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2284 z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczeń atmosferycznych, zmiany dyrektywy 2003/35/WE oraz uchylenia dyrektywy 2001/81/WE. Unijny akt, zwany potocznie dyrektywą NEC, nakłada na państwa członkowskie obowiązek jego transpozycji do 1 lipca tego roku.

Rolnictwo jest jednym ze źródeł emisji amoniaku. Do roku 2029 (licząc od 2020) Polska będzie musiała redukować jego emisję o 1 proc. rocznie, a po 2030 – aż o 17 proc. rocznie.

Polscy hodowcy zwierząt futerkowych, reprezentujący najnowocześniejsze i spełniające najwyższe standardy jakości przedsiębiorstw rolne, gorąco zachęcają wszystkich przedstawicieli sektora rolnego do wdrażania regulacji Kodeksu Ramowego dotyczącego Dobrej Praktyki Rolniczej na rzecz Redukcji Emisji Amoniaku przygotowanego przez Europejską Komisje Gospodarczą Organizacji Narodów Zjednoczonych. Szczególnie ważne w odniesieniu do hodowli zwierząt wydają się zalecenia w sprawie niskoemisyjnych systemów magazynowania obornika.

Do metod skutecznej redukcji emisji NH3 ze zbiorników i lagun obornika zalicza się:

1. Samą konstrukcję zbiornika: zbiornik powinien być na tyle duży, aby zapobiec przedostawaniu się obornika do gleby i wykluczyć ryzyko zanieczyszczenia wód; powierzchnia emisyjna zbiornika powinna być jednocześnie zredukowana (poprzez m.in. zwiększanie wysokości ścian do co najmniej 3 metrów).

2. Osłonięcie zbiorników gnojowicy lub silosów za pomocą:

a. osłon pełnych (ze szczelnymi pokrywami, ale także z niewielkimi otworami powietrza zapobiegającymi gromadzeniu się metanu), które zaleca się zwłaszcza na obszarach z silnymi opadami deszczu;

b. osłon pływających (wykonanych z tworzywa sztucznego);

c. pływających płytek geometrycznych (tworzących zamkniętą osłonę pływającą na powierzchni gnojowicy), które są skuteczne jedynie w przypadku gnojowicy nie wytwarzającej naturalnej skorupy;

d. naturalnej skorupy, która pokrywa całość powierzchni obornika i nie jest zagrożona drganiami;

e. pływającej skorupy (powstałej z granulatów, słomy Lub innych materiałów pływających na powierzchni obornika).

3. Zamianę lagun na zbiorniki.

4. Obniżanie temperatury gnojowicy poprzez stosowanie zewnętrznych zbiorników podziemnych lub poprzez zacienianie zbiorników.

Emisji gnojowicy przeciwdziałają także coraz częściej stosowane zamiany zbiorników na worki do magazynowania. Metoda ta wymaga jednak należytej staranności, gdyż zwiększa ryzyko zanieczyszczenia wód. Poprawne stosowanie worków (przy małych gnojowicach) może przyczynić się do stuprocentowego ograniczenia emisji amoniaku.

Ponadto zaleca się zachowanie odpowiednio dużej odległości pomiędzy powierzchnią gnojowicy a brzegiem zbiornika, jak również sadzenie ochronnych pasów drzew.

Przy składowaniu obornika stałego należy pamiętać o stosowaniu pełnych osłon oraz betonowego podłoża (z dołem do gromadzenia odcieku), dodawaniu słomy do obornika, utrzymywaniu małej powierzchni pryzmy oraz utrzymywaniu obornika w stanie jak najbardziej suchym.

 

Copyright enorka.info 2017